رفتن به بالا
  • تعداد اخبار امروز : 0 خبر
  • جمعه ۲۲ آذر ۱۳۹۸
  • الجمعة ۱۵ ربيع ثاني ۱۴۴۱
  • 2019 Friday 13 December

صریر: سخن اینجاست که آیا حوزه های علمیه آذربایجان و تبریز در طول سال‌های گذشته، یک مدیر در طراز انقلاب اسلامی نتوانسته‌اند تحویل مراکز دینی و فرهنگی دهند؟

به گزارش صریر از تبریز، این روزها در حالی خبر معارفه مدیرکل جدید اوقاف و امور خیریه آذربایجان‌شرقی؛ بر سر زبان‌ها افتاده که موضوع #قحط_الرجالی در تبریز بیش از هر زمانی به ذوق آدم می زند.

سیدشهاب الدین حسینی، مدیرکل فعلی تبلیغات اسلامی و البته سابق اوقاف و امور خیریه استان قرار است، پنجشنبه هفته جاری بار دیگر به عنوان مدیرکل جدید اوقاف آذربایجان‌شرقی معارفه شود، این‌که در شایستگی جناب حسینی ایجاد شک و شبهه شود، موضوع این یادداشت نیست، بحث چیز دیگری ست.

سخن اینجاست که آیا حوزه های علمیه آذربایجان و تبریز در طول سال‌های گذشته، یک مدیر در طراز انقلاب اسلامی نتوانسته‌اند تحویل مراکز دینی و فرهنگی دهند؟ آیا مسؤولان عالی سازمان اوقاف و امور خیریه نیم نگاهی به بیانیه گام دوم انقلاب رهبری نداشته‌اند تا لااقل در برخی انتصابات به روحانیان خوش‌فکر، جوان، تحصیل‌کرده و شایسته فرصت ابراز شایستگی دهند؟

تا یادم نرفته، باز هم تأکید کنم که هدف از نوشتن این یادداشت ایجاد تردید در شایستگی مدیرکل جدید اوقاف نیست، تنها به دنبال یافتن پاسخ این سؤال هستم که رفت و برگشت یک مدیرکل در سازمان نشأت گرفته از کدام سیاست غلط در نهادهای بالادستی است؟ از سوی دیگر اگر حجت الاسلام سیدشهاب الدین حسینی تنها فرد شایسته برای مدیرکلی اوقاف استان است، چرا سال‌ها پیش حجت الاسلام مصائبی جایگزین او شد؟

مرتضی شفیعی

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

از ماجرای یقه باز مدرس تا علت مخالفت وی با لایحه ورود سگ از انگلستان

صریر: شهید آیت‌الله سید حسن مدرس مردی است که شاید جامعه نخبگانی ما کمتر از شجاعت و استدلال‌های بی‌باکانه وی در مسیر دفاع از حق و همچنین حقوق مردم در برابر حکومت سراسر ظلم رضاشاه خبر داشته باشند. ایستادگی بی‌مانندی که در گزارش زیر به ذره‌ای از دریای درایت و اقتدار این مرد با تقوا اشاره می‌کنم. سیّد حسن اسفه‌ای مشهور به «مدرس» در سال ۱۲۸۷ ق (برابر با ۱۲۴۹ ش) در خانواده‌ای از سادات طباطبایی ساکن سرابه از توابع زواره اردستان به دنیا آمد. پدرش سیداسماعیل مردی پاک دامن و با تقوا بود وی زندگی خود و خانواده‌اش را در کمال بی نیازی و قناعت از راه وعظ و تبلیغ اداره می‌کرد. مادر مدرّس بانوخدیجه خانم زنی متدّین و پارسا بود که از اوان کودکی شهامت و دلیری و راستی را در وجود او پرورش داد. سیّد حسن مدرّس در سن شش سالگی رهسپار قمشه شد و به مدت ده سال در آن شهر مقدمات ادب عرب و فارسی را فرا گرفت. شانزده سال بیشتر نداشت که بنابر وصیّت پدربزرگش میرعبدالباقی برای ادامه تحصیل به اصفهان رفت. قریب به ۱۳ سال در آن جا به تحصیل معارف اسلامی از محضر استادانی چون عبدالعلی هرندی، آخوند کاشی، جهان گیرخان قشقایی، شیخ مرتضی ریزی و سیّدمحمدباقر دُرچه ای پرداخت. سپس عازم عتبات شد و به مدّت هفت سال دیگر در محضر آیات عظام حاج میرزا حسن شیرازی، محمّد کاظم خراسانی و سیّدمحمد کاظم طباطبایی یزدی به کسب دانش پرداخت و پس از نیل به درجه اجتهاد در سال ۱۳۲۴ در ۳۷ سالگی به اصفهان مراجعت کرد. آیت اللّه سیّدحسن مدرّس پس از کسب درجه اجتهاد از عتبات به اصفهان برگشت و زندگی بسیار ساده و با قناعتی را شروع کرد و در مدرسه‌های جدّه کوچک و جدّه بزرگ به تدریس درس‌های فقه، اصول، منطق و شرح منظومه مشغول شد و شاگردان بسیاری تربیت نمود که از جمله آنهاست: سیدعلی اصغر سِدِهی، صدر کوهپایی، شیخ محمود مفید، شیخ محمدباقر نجفی، محمدباقر الفت، مهدی الهی قمشه ای و حسام الواعظین. با اوج گیری جنبش مشروطه خواهی، وقتی انجمن ملّی اصفهان به ریاست حاج آقا نوراللّه اصفهانی تشکیل شد، مدرّس نیز به عضویت این انجمن درآمد و به سِمت نایب رئیس انجمن انتخاب شد. و در این دوره به همراه حاج آقا نور اللّه اصفهانی کمک های فراوانی به مشروطه خواهان کرد. شهید مدرّس از آغاز بلوغ خود تا آخرین لحظات شهادت، در حوزه‌های اصفهان، نجف، تهران و تبعیدگاهِ «خواف»، درس و بحث و تدریس را رها نکرد. او درحالی که به عنوان مجتهد طراز اول برای نظارت بر وضع قوانین در جلسات مجلس شرکت می‌کرد در مدرسه سپهسالار تهران نیز دو درس خارج، یکی در فقه و دیگری در اصول، آموزش می‌داد و این کار را تا هنگام بازداشت و تبعید ادامه داد. مدرّس، به عنوان فقیه و فیلسوف، معتقد بود که تنها با درس فقه و اصول نمی‌شود عالم متعهّد و آگاه به زمان و مُتخلّق به اخلاق اسلامی تربیت نمود. لذا ...

آخرین خبرها