رفتن به بالا
  • تعداد اخبار امروز : 0 خبر
  • جمعه ۲۲ آذر ۱۳۹۸
  • الجمعة ۱۵ ربيع ثاني ۱۴۴۱
  • 2019 Friday 13 December

به گزارش صریر از تبریز، ایرج شهین‌باهر در دیدار جواد جهانگیرزاده، سفیر ایران در جمهوری آذربایجان با طرح این موضوع اظهار داشت: این هفته فرهنگی در قالبی متفاوت و در زمینه هایی همچون موسیقی، تئاتر خیابانی، خوشنویسی، صنعت و… می تواند همراه باشد. او یادآور شد: پیشنهاد نامگذاری ۱۴ مرداد سالگرد واقعه مشروطه را به […]

به گزارش صریر از تبریز، ایرج شهین‌باهر در دیدار جواد جهانگیرزاده، سفیر ایران در جمهوری آذربایجان با طرح این موضوع اظهار داشت: این هفته فرهنگی در قالبی متفاوت و در زمینه هایی همچون موسیقی، تئاتر خیابانی، خوشنویسی، صنعت و… می تواند همراه باشد.

او یادآور شد: پیشنهاد نامگذاری ۱۴ مرداد سالگرد واقعه مشروطه را به عنوان «روز تبریز» را چندی پیش مطرح کرده ایم که این هفته فرهنگی تبریز می تواند همزمان با این روز برپا شود چرا که مشروطه به عبارتی خاستگاه تبریز است.

شهردار تبریز همزمانی این مناسبت با فصل گردشگری تبریز را بسیار حائز اهمیت دانست و افزود: در صورت نهایی شدن از هم اکنون باید برنامه ریزی داشته باشیم تا تبریز در این رویداد حضوری قوی داشته و با تمام توان ظاهر شود.

ایرج شهین‌باهر در بخش دیگری با اشاره به لزوم جذب توریست از جمهوری آذربایجان برای تبریز خاطرنشان کرد: به‌رغم اینکه طی دهه‌های گذشته باکو شاهد تحولات بسیاری در حوزه شهری بوده است ولی تبریز برای مردم باکو همیشه «تبریز» بوده است. باید این علاقمندی را بالفعل کنیم تا تبریز برای مردم جمهوری آذربایجان مقصد گردشگری باشد.

او از افزایش ۷۰ درصدی گردشگری داخلی طی تابستان امسال در تبریز خبر داد و گفت: تبریز پیش از شهری گردشگری همواره به عنوان شهری اقتصادی معرفی شده است. تبریز ۲۰۱۸ فرصت خوبی برای توجه به حوزه گردشگری بود که این افزایش میزان گردشگر در شهر نیز در اثر همان رویداد اتفاق افتاده است.

شهردار تبریز در بخش دیگری از سخنان خود تصریح کرد: به منظور آشنایی مدیران شهرداری تبریز با سیستم مدیریت شهری باکو کارگاه های آموزشی و … جهت انتقال تجربیات می تواند برگزار شد.

او خاطرنشان کرد:جمهوری  آذربایجان برای ایران کشور دوست و همسایه است و تجربیات این کشور را از لحاظ اجتماعی و… می توان در تبریز نیز بومی سازی کرد.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

از ماجرای یقه باز مدرس تا علت مخالفت وی با لایحه ورود سگ از انگلستان

صریر: شهید آیت‌الله سید حسن مدرس مردی است که شاید جامعه نخبگانی ما کمتر از شجاعت و استدلال‌های بی‌باکانه وی در مسیر دفاع از حق و همچنین حقوق مردم در برابر حکومت سراسر ظلم رضاشاه خبر داشته باشند. ایستادگی بی‌مانندی که در گزارش زیر به ذره‌ای از دریای درایت و اقتدار این مرد با تقوا اشاره می‌کنم. سیّد حسن اسفه‌ای مشهور به «مدرس» در سال ۱۲۸۷ ق (برابر با ۱۲۴۹ ش) در خانواده‌ای از سادات طباطبایی ساکن سرابه از توابع زواره اردستان به دنیا آمد. پدرش سیداسماعیل مردی پاک دامن و با تقوا بود وی زندگی خود و خانواده‌اش را در کمال بی نیازی و قناعت از راه وعظ و تبلیغ اداره می‌کرد. مادر مدرّس بانوخدیجه خانم زنی متدّین و پارسا بود که از اوان کودکی شهامت و دلیری و راستی را در وجود او پرورش داد. سیّد حسن مدرّس در سن شش سالگی رهسپار قمشه شد و به مدت ده سال در آن شهر مقدمات ادب عرب و فارسی را فرا گرفت. شانزده سال بیشتر نداشت که بنابر وصیّت پدربزرگش میرعبدالباقی برای ادامه تحصیل به اصفهان رفت. قریب به ۱۳ سال در آن جا به تحصیل معارف اسلامی از محضر استادانی چون عبدالعلی هرندی، آخوند کاشی، جهان گیرخان قشقایی، شیخ مرتضی ریزی و سیّدمحمدباقر دُرچه ای پرداخت. سپس عازم عتبات شد و به مدّت هفت سال دیگر در محضر آیات عظام حاج میرزا حسن شیرازی، محمّد کاظم خراسانی و سیّدمحمد کاظم طباطبایی یزدی به کسب دانش پرداخت و پس از نیل به درجه اجتهاد در سال ۱۳۲۴ در ۳۷ سالگی به اصفهان مراجعت کرد. آیت اللّه سیّدحسن مدرّس پس از کسب درجه اجتهاد از عتبات به اصفهان برگشت و زندگی بسیار ساده و با قناعتی را شروع کرد و در مدرسه‌های جدّه کوچک و جدّه بزرگ به تدریس درس‌های فقه، اصول، منطق و شرح منظومه مشغول شد و شاگردان بسیاری تربیت نمود که از جمله آنهاست: سیدعلی اصغر سِدِهی، صدر کوهپایی، شیخ محمود مفید، شیخ محمدباقر نجفی، محمدباقر الفت، مهدی الهی قمشه ای و حسام الواعظین. با اوج گیری جنبش مشروطه خواهی، وقتی انجمن ملّی اصفهان به ریاست حاج آقا نوراللّه اصفهانی تشکیل شد، مدرّس نیز به عضویت این انجمن درآمد و به سِمت نایب رئیس انجمن انتخاب شد. و در این دوره به همراه حاج آقا نور اللّه اصفهانی کمک های فراوانی به مشروطه خواهان کرد. شهید مدرّس از آغاز بلوغ خود تا آخرین لحظات شهادت، در حوزه‌های اصفهان، نجف، تهران و تبعیدگاهِ «خواف»، درس و بحث و تدریس را رها نکرد. او درحالی که به عنوان مجتهد طراز اول برای نظارت بر وضع قوانین در جلسات مجلس شرکت می‌کرد در مدرسه سپهسالار تهران نیز دو درس خارج، یکی در فقه و دیگری در اصول، آموزش می‌داد و این کار را تا هنگام بازداشت و تبعید ادامه داد. مدرّس، به عنوان فقیه و فیلسوف، معتقد بود که تنها با درس فقه و اصول نمی‌شود عالم متعهّد و آگاه به زمان و مُتخلّق به اخلاق اسلامی تربیت نمود. لذا ...

آخرین خبرها